μείων ων, ον ;

gén. ονος

moindre, càd

I. le plus petit

1 plus petit de taille

2 fig. inférieur ou moindre en force, en puissance, en crédit ; neutre adv. • μεῖον ἰσχύειν ESCHL être moins fort ; ἀπέχοντες παρασάγγην καὶ μεῖον XÉN à une distance d’un parasange et même moins

II. moins nombreux

Étym. R. Mi, cf. lat. minor, etc., sert de Cp. à μικρός et à ὀλίγος

μείωσις εως (ἡ)

amoindrissement, diminution

Étym. μειόω

μεγάθυμος ος, ον

magnanime, d’un grand cœur

Étym. μέγας, θυμός

μεγάλα

pl. neutre de μέγας

μεγάλαυχος ος, ον

plein de jactance, orgueilleux ; τὸ μεγάλαυχον XÉN jactance, orgueil

Étym. μέγας, αὐχέω

μεγάλοιτος ος, ον

très malheureux, infortuné

Étym. μέγας, οἶτος

μεγάλως

Strong • English

adv.

grandement

Étym. μέγας

μεγάνωρ ορος (ὁ)

c. μεγαλήνωρ

Étym. μέγας, ἀνήρ

μεγάτιμος ος, ον

grandement honoré

Étym. μέγας, τιμή

μεγήρατος ος, ον

grandement digne d’être aimé, très aimable

Étym. μέγας, ἐρατός

μεγήριτος ος, ον

contre qui on lutterait ou qu’on égalerait difficilement

Étym. μέγας, ἐρίζω

μεγαίρω

f. μεγαρῶ, ao. ἐμέγηρα, pf. inus.

regarder comme trop grand, trop beau, d’où

1 porter envie, envier : τινί, qqn, être malveillant pour qqn

2 refuser par jalousie, mettre obstacle à : τινός, à qch, refuser qch (à qqn) ; τινί τι ou τινί τινος, être jaloux de qqn pour qch, envier ou refuser qch à qqn ; μηδὲ μεγήρῃς ἡμῖν τελευτῆσαι τάδε ἔργα OD et ne nous refuse pas d’accomplir cette œuvre ; μνηστῆρας οὔτι μεγαίρω ἔρδειν ἔργα βίαια OD et je ne m’oppose pas à ce que les prétendants mettent en œuvre leur entreprise violente ; κατακηέμεν οὔτε μεγαίρω IL je ne m’oppose pas à ce qu’on brûle (les morts) ; abs. οὔ τι μεγαίρω OD je ne refuse rien, je consens à tout

Étym. μέγας ; pour la formation cf. γεραίρω de γέρας

μεγαθαρσής ής, ές

d’un grand courage

Étym. μέγας, θάρσος

μεγακήτης ης, ες

1 qui est un énorme cétacé ; p. ext. énorme, monstrueux

2 qui renferme d’énormes cétacés

Étym. μέγας, κῆτος

μεγακλεής ής, ές

très illustre

Étym. μέγας, κλέος

μεγαλάδικος ος, ον

qui commet de grandes injustices

Étym. μέγας, ἄδικος

μεγαλάνωρ

dor. c. μεγαλήνωρ

μεγαλήνωρ ορος (ὁ, ἡ)

1 confiant en soi

2 orgueilleux

Étym. μέγας, ἀνήρ

μεγαλήτωρ ορος (ὁ, ἡ)

1 au grand cœur, au grand courage

2 fier, orgueilleux

Étym. μέγας, ἦτορ

μεγαλίζομαι

impér. 2 sg. μεγαλίζεο

se vanter

Étym. μέγας

μεγαλαλκής ής, ές

d’une grande force, d’une grande puissance

Étym. μέγας, ἀλκή

μεγαλανορία

dor. c. μεγαληνορία

μεγαλαυχέω -ῶ

Strong • English

être orgueilleux, se vanter

Étym. μεγάλαυχος

μεγαλαυχία ας (ἡ)

1 jactance, orgueil

2 exaltation

Étym. μεγάλαυχος

μεγαλείως

adv.

magnifiquement

Étym. μεγαλεῖος

μεγαλειότης ητος (ἡ)

Strong • English

grandeur, magnificence

Étym. μεγαλεῖος

μεγαλεῖος α, ον

Strong • English

qui a grand air, grand, magnifique

Cp. μεγαλειότερος

Étym. μέγας

μεγαληγορέω -ῶ

se vanter

Étym. μεγαληγόρος

μεγαληγορία ας (ἡ)

1 vantardise, jactance

2 action de vanter, de louer avec emphase

Étym. μεγαληγόρος

μεγαληγόρος ος, ον

qui se vante

Étym. μέγας, ἀγορεύω

μεγαληνορία ας (ἡ)

1 grand dessein

2 orgueil

Étym. μεγαλήνωρ

μεγαλογνωμοσύνη ης (ἡ)

grandeur ou noblesse de sentiments

Étym. μεγαλογνώμων

μεγαλογνώμων ων, ον ;

gén. ονος

qui a de grands sentiments, magnanime ; τὸ μεγαλογνῶμον la magnanimité

Étym. μέγας, γνώμη

μεγαλοδωρία ας (ἡ)

munificence

Étym. μεγαλόδωρος

μεγαλοδωρεά ᾶς (ἡ)

munificence, largesse

Étym. μέγας, δωρεά

μεγαλοεργής ής, ές

c. μεγαλουργής

μεγαλοεργία ας (ἡ)

par contr. μεγαλουργία

grandeur des actions

Étym. μεγαλοεργός

μεγαλοεργός ός, όν

c. μεγαλουργής

μεγαλοκίνδυνος ος, ον

qui s’expose à de grands dangers

Étym. μέγας, κίνδυνος

μεγαλοκευθής ής, ές

très profond

Étym. μέγας, κεύθω

μεγαλοκρατής ής, ές

très fort, très puissant

Étym. μέγας, κράτος

μεγαλοκόρυφος ος, ον

aux sommets élevés

Étym. μέγας, κορυφή

μεγαλοπάθεια ας (ἡ)

patience

Étym. μέγας, πάθος

μεγαλοπράγμων ων, ον ;

gén. ονος

qui entreprend de grandes choses

Étym. μέγας, πρᾶγμα

μεγαλοπρέπεια ας (ἡ)

magnificence, générosité

Étym. μεγαλοπρεπής

μεγαλοπραγμοσύνη ης (ἡ)

penchant à faire de grandes choses

Étym. μεγαλοπράγμων

μεγαλοπρεπέως

ion. c. μεγαλοπρεπῶς

μεγαλοπρεπής ής, ές

Strong • English

qui a grand air, magnifique ; τὸ μεγαλοπρεπές la magnificence

Cp. μεγαλοπρεπέστερος, Sp. μεγαλοπρεπέστατος

Étym. μέγας, πρέπω

μεγαλοπρεπῶς

adv.

magnifiquement, grandement

Cp. μεγαλοπρεπέστερον, Sp. μεγαλοπρεπέστατα

Étym. μεγαλοπρεπής

μεγαλοσθενής ής, ές

doué d’une grande force

Étym. μέγας, σθένος

μεγαλοσμάραγος ος, ον

qui fait un grand bruit

Étym. μέγας, σμαραγέω

μεγαλοσχήμων ων, ον ;

gén. ονος

qui a grand air, magnifique

Étym. μέγας, σχῆμα

μεγαλουργής ής, ές

qui fait de grandes choses

Étym. μέγας, ἔργον

μεγαλουργία

c. μεγαλοεργία

μεγαλουργός

c. μεγαλοεργός

μεγαλοφρονέω -ῶ

être fier, orgueilleux, s’enorgueillir

Moy. μεγαλοφρονέομαι-οῦμαι être arrogant

Étym. μεγαλόφρων

μεγαλοφροσύνη ης (ἡ)

1 élévation des sentiments, grandeur d’âme

2 en mauv. part orgueil, fierté

Étym. μεγαλόφρων

μεγαλοφρόνως

adv.

avec orgueil

Étym. μεγαλόφρων

μεγαλοφωνία ας (ἡ)

magnificence de langage

Étym. μεγαλόφωνος

μεγαλοψυχία ας (ἡ)

1 magnanimité

2 en mauv. part arrogance

Étym. μεγαλόψυχος

μεγαλοψύχως

adv.

avec magnanimité

Étym. μεγαλόψυχος

μεγαλωστί

adv.

1 sur un grand espace

2 grandement

3 avec grandeur, avec magnificence

Étym. μέγας

μεγαλωσύνη ης (ἡ)

Strong • English

grandeur, majesté

Étym. μέγας

μεγαλωφελής ής, ές

grandement utile

Étym. μέγας, ὠφελέω

μεγαλόδενδρος ος, ον

aux grands arbres

Étym. μέγας, δένδρον

μεγαλόδοξος ος, ον

de grande réputation, illustre

Étym. μέγας, δόξα

μεγαλόδωρος ος, ον

qui fait de grands présents, généreux, magnifique ; τὸ μεγαλόδωρον la munificence

Étym. μέγας, δῶρον

μεγαλόθυμος ος, ον

au grand cœur, magnanime

Étym. μέγας, θυμός

μεγαλόμητις ιος (ὁ, ἡ)

aux grandes pensées, aux pensées ambitieuses

Étym. μέγας, μῆτις

μεγαλόμισθος ος, ον

qui se fait payer cher

Étym. μέγας, μισθός

μεγαλόνοια ας (ἡ)

1 grande intelligence, esprit sublime, génie

2 magnanimité

Étym. μεγαλόνοος

μεγαλόνοος οος, οον

doué d’un grand esprit ; τὸ μεγαλόνουν grand esprit, génie

Étym. μέγας, νόος

μεγαλόνους ους, ουν

c. μεγαλόνοος

μεγαλόπολις

gén. ιος, att. εως

adj. f.

qui est une grande ville

Étym. μέγας, πόλις

μεγαλόσπλαγχνος ος, ον

qui a l’âme altière

Étym. μέγας, σπλάγχνον

μεγαλόστονος ος, ον

qui fait pousser de grands gémissements

Étym. μέγας, στένω

μεγαλότης ητος (ἡ)

grandeur

Étym. μέγας

μεγαλότολμος ος, ον

d’une grande hardiesse, audacieux

Étym. μέγας, τόλμα

μεγαλόφρων ων, ον ;

gén. ονος

qui a des sentiments élevés, de la grandeur d’âme, de la générosité ; τὸ μεγαλόφρον c. μεγαλοφροσύνη

Cp. μεγαλοφρονέστερος

Étym. μέγας, φρήν

μεγαλόφωνος ος, ον

au langage élevé ou sublime

Étym. μέγας, φωνή

μεγαλόψυχος ος, ον

1 magnanime

2 libéral, magnifique

Étym. μέγας, ψυχή

μεγαλύνω

Strong • English

1 rendre grand ou puissant, fortifier, acc.

2 célébrer, vanter, glorifier

Moy. μεγαλύνομαι se vanter, se glorifier : τινί, ἐπί τινι, de qch

Étym. μέγας