καλλίνικος ος, ον

1 qui remporte une belle victoire, glorieux, vainqueur

2 qui célèbre ou glorifie une victoire ou un vainqueur ; ὁ καλλίνικος (στέφανος) couronne de victoire ; victoire

Étym. καλός, νίκη

καλλίπαις παιδος (ὁ, ἡ)

qui a de beaux enfants

Étym. καλός, παῖς

καλλίπεπλος ος, ον

au beau voile, au beau vêtement

Étym. καλός, πέπλος

καλλίπηχυς πήχεος (ὁ, ἡ)

1 aux beaux coudes

2 aux beaux bras

Étym. καλός, πῆχυς

καλλίπλουτος ος, ον

aux splendides richesses

Étym. καλός, πλοῦτος

καλλίπολις εως (ἡ)

belle ville

Étym. καλός, πόλις

καλλίπρῳρος ος, ον

1 à la belle proue

2 à l’aspect gracieux, de belle apparence

Étym. καλός, πρῷρα

καλλίπυλος ος, ον

aux belles portes

Étym. καλός, πύλη

καλλίπυργος ος, ον

aux belles tours ; fig. défendu comme par de solides tours

Étym. καλός, πύργος

καλλίπωλος ος, ον

aux beaux poulains

Étym. καλός, πῶλος

καλλίροος

c. καλλίρροος

καλλίρροος οος, οον

au beau cours, aux belles eaux

Étym. καλός, ῥέω

καλλίρρους ους, ουν

att. c. καλλίρροος

καλλίστευμα ατος (τὸ)

objet le plus beau :

1 extrême beauté

2 la plus belle offrande, le plus beau présent

3 fleur de beauté

Étym. καλλιστεύω

καλλίσφυρος ος, ον

aux belles chevilles, aux beaux pieds

Étym. καλός, σφυρόν

καλλίτεκνος ος, ον

qui a de beaux, de bons ou d’illustres enfants

Cp. καλλιτεκνότερος, Sp. καλλιτεκνότατος

Étym. καλός, τέκνον

καλλίτοξος ος, ον

au bel arc

Étym. καλός, τόξον

καλλίτριχον ου (τὸ)

capillaire, plante

Étym. καλλίθριξ

καλλίτριχος

gén. de καλλίθριξ

καλλίφθογγος ος, ον

au beau son, qui résonne agréablement

Étym. καλός, φθέγγω

καλλίφλοξ ογος (ὁ, ἡ)

à la flamme brillante ; à la flamme de bon augure

Étym. καλός, φλόξ

καλλίφωνος ος, ον

qui a une belle voix, un son agréable

Sp. καλλιφωνότατος

Étym. καλός, φωνή

καλλίχορος ος, ον

aux belles danses ou qui a de belles places pour les danses

Étym. καλός, χορός

καλλίων ων, κάλλιον ;

gén. ονος

Cp. de καλός

καλλίβοτρυς υς, υ ;

gén. υος

aux belles grappes

Étym. καλός, βότρυς

καλλίβωλος ος, ον

aux belles mottes de terre, au sol fertile

Étym. καλός, βῶλος

καλλαπάρην

ou mieux κὰλ λαπάρην

p. sync. et assimil. p. κατὰ λαπάρην

καλλείπω

poét. c. καταλείπω

καλλιέπεια ας (ἡ)beau langage

Étym. καλλιεπής

καλλιγάληνος ος, ον

d’une beauté calme, sereine

Étym. καλός, γαλήνη

καλλιγένεια ας

adj. f.

qui engendre de beaux rejetons, qui produit de belles choses (ép. de Déméter)

Étym. καλός, γένος

καλλιγέφυρος ος, ον

au beau pont

Étym. καλός, γέφυρα

καλλιγραφία ας (ἡ)

1 belle écriture

2 beau style

Étym. καλός, γράφω

καλλιγύναιξ αικος (ὁ, ἡ)

riche en belles femmes (pays)

Étym. καλός, γυνή

καλλιδίνας ου

adj. m. dor.

qui roule de belles eaux

Étym. καλός, δίνη

καλλιδόναξ ακος (ὁ, ἡ)

aux beaux roseaux

Étym. καλός, δόναξ

καλλιεπέω -ῶ

bien parler, parler agréablement, avec élégance

Moy. καλλιεπέομαι-οῦμαι m. sign.

Étym. καλλιεπής

καλλιεπής ης, ές

qui parle bien, à la parole agréable

Étym. καλός, ἔπος

καλλιερέω -ῶ

f. καλλιερήσω, ao. ἐκαλλιέρησα, pf. κακαλλιέρηκα, pqp. ἐκεκαλλιερήκειν

offrir un sacrifice favorable, sacrifier sous d’heureux auspices : τοῖς θεοῖς XÉN aux dieux ; τινα qqn ; avec un inf. : οὐ γὰρ ἐκαλλιέρεε διαβαίνειν HDT car il ne pouvait obtenir d’auspices favorables à son passage ; Pass. être offert sous d’heureux auspices, se produire avec des présages favorables

Moy. καλλιερέομαι-οῦμαι au sens tr.

Étym. καλός, ἱερόν

καλλιζυγής ής, ές

au bel attelage

Étym. καλός, ζυγός

καλλιθυτέω -ῶ

sacrifier sous d’heureux auspices

Étym. καλός, θύω

καλλικρήδεμνος ος, ον

aux belles bandelettes

Étym. καλός, κρήδεμνον

καλλικόλωνος ος, ον

aux belles collines

Étym. καλός, κολώνη

καλλικόμας ου

adj. m. dor. c. καλλίκομος

καλλιλογέομαι -οῦμαι

parler agréablement

Étym. καλός, λόγος

καλλιπάρθενος ος, ον

d’une belle jeune fille

Étym. καλός, παρθένος

καλλιπάρῃος ος, ον

aux belles joues

Étym. καλός, παρειά

καλλιπέδιλος ος, ον

aux belles sandales, aux belles chaussures

Étym. καλός, πέδιλον

καλλιπέτηλος ος, ον

aux belles feuilles

Étym. καλός, πέταλον

καλλιπλόκαμος ος, ον

aux belles boucles, aux belles tresses

Étym. καλός, πλόκαμος

καλλιπόταμος ος, ον

qui forme un beau fleuve

Étym. καλός, ποταμός

καλλιρέεθρος ος, ον

au beau cours, aux belles eaux

Étym. καλός, ῥέεθρον

καλλιρρήμων ων, ον ;

gén. ονος

qui parle agréablement

Étym. καλός, ῥῆμα

καλλιρρημοσύνη ης (ἡ)

parole facile, volubilité de parole

Étym. καλλιρρήμων

καλλιστάδιος ος, ον

d’une belle carrière, d’une vaste étendue

Étym. καλός, στάδιον

καλλιστέφανος ος, ον

1 ceint d’une belle couronne

2 dont on fait de belles couronnes

Étym. καλός, στέφανος

καλλιστεύω

1 être le plus beau, l’emporter en beauté : τινος sur qqn

2 considérer comme le plus beau

Étym. κάλλιστος

καλλιστεῖον ου (τὸ)

1 prix de la beauté

2 prix de la valeur, du mérite

Étym. κάλλιστος

καλλιτεχνία ας (ἡ)

beauté d’un travail

Étym. καλός, τέχνη

καλλιφεγγής ής, ές

brillant de beauté, éclatant

Étym. καλός, φέγγος

καλλιφωνία ας (ἡ)

belle voix, son agréable

Étym. καλλίφωνος

καλλιώνυμος ος, ον

au beau nom ; ὁ καλλιώνυμος sorte de poisson

Étym. καλός, ὄνομα

καλλιβλέφαρος ος, ον

1 aux belles paupières

2 qui embellit les paupières ; τὸ καλλιβλέφαρον sorte de fard

Étym. καλός, βλέφαρον

καλλιβόας ου (ὁ)

qui a une belle voix, un beau son

Étym. καλός, βοή

καλλονή ῆς (ἡ)

beauté

Étym. κάλλος

καλλωπίζω

ao. ἐκαλλώπισα

embellir, parer, orner

Moy. καλλωπίζομαι

1 se parer

2 se vanter, se glorifier : τινι, ἐπί τινι de qch

3 faire des façons

Étym. κάλλος, ὤψ

καλλωπίστρια ας

adj. f.

élégante, coquette

Étym. καλλωπίζω

καλλωπισμός οῦ (ὁ)

parure, ornement recherché

Étym. καλλωπίζω

καλλωπιστής οῦ (ὁ)

qui se pare avec recherche, élégant

Étym. καλλωπίζω

καλλύνω

1 parer d’un beau prétexte ou d’un beau nom

2 orner, parer, embellir

Moy. καλλύνομαι se glorifier : ἐπί τινι, de qch

Étym. κάλλος

καλλώπισμα ατος (τὸ)

embellissement, ornement

Étym. καλλωπίζω

καλοήθης ης, ες

qui a de bonnes mœurs, d’un caractère honnête

Étym. καλός, ἦθος

καλοδιδάσκαλος ου

Strong • English

adj. m.

qui enseigne le bien, professeur de vertu

Étym. καλός, διδάσκαλος

καλοκἀγαθία ας (ἡ)

parfaite honnêteté, probité scrupuleuse

Étym. καλοκἀγαθός

καλοκἀγαθικός ή, όν

d’une parfaite loyauté

Étym. καλοκἀγαθός

καλοκἀγαθικῶς

adv.

avec une probité scrupuleuse

Étym. καλοκἀγαθικός

καλοκἀγαθός ή, όν

beau et bon, noble et bon

Étym. καλός, κἀγαθός

καλοπέδιλα ων (τὰ)

chaussures de bois, sabots, galoches

Étym. κᾶλον, πέδιλον

καλοποιέω -ῶ

Strong • English

faire le bien, faire du bien

Étym. καλός, ποιέω

καλπάζω

aller au trot

Étym. κάλπη

καλτίκιος ου (ὁ)

= lat. calceus, chaussure

καλυκοστέφανος ος, ον

couronné de boutons de fleurs, particul. de boutons de roses

Étym. κάλυξ, στέφανος