χρυσήνιος ος, ον

aux rênes d’or

Étym. χρυσός, ἡνία

χρυσήρης ης, ες

incrusté d’or

Étym. χρυσός, ἄρω

χρυσίδιον ου (τὸ)

1 petite pièce d’or

2 petite somme d’argent

Étym. χρυσός

χρυσίον ου (τὸ)

Strong • English

I. petit morceau d’or, un peu d’or ; l’or en gén.

II. tout objet d’or ou travaillé en or :

1 monnaie d’or ; en gén. somme d’argent ; biens, richesses

2 coupe d’or

3 τὰ χρυσία objets d’or (bijoux, parure, vase, etc.)

III. (t. de tendresse) mon petit or, mon petit trésor

Étym. χρυσός

χρυσίς ίδος (ἡ)

1 vase d’or

2 vêtement brodé d’or

3 chaussure brodée d’or

Étym. χρυσός

χρυσαίετος ου (ὁ)

aigle doré ou royal, oiseau

Étym. χρυσός, αἰετός

χρυσαμοιβός ός, όν

qui échange pour de l’or : σωμάτων ESCHL qui fait donner de l’or en échange des cadavres

Étym. χρυσός, ἀμείβω

χρυσανθής ής, ές

à fleurs d’or

Étym. χρυσός, ἄνθος

χρυσανταυγής ής, ές

aux reflets d’or

Étym. χρυσός, ἀνταυγής

χρυσαυγής ής, ές

qui a l’éclat de l’or

Étym. χρυσός, αὐγή

χρυσελεφαντήλεκτρος ος, ον

fait ou incrusté d’or, d’ivoire et de vermeil

Étym. χρυσός, ἐλέφας, ἤλεκτρον

χρυσεοκόμης ου (ὁ)

c. χρυσοκόμης

χρυσεοπήνητος ος, ον

tramé ou tissé en or, à la trame ou au tissu d’or

Étym. χρυσός, πήνη

χρυσεοσάνδαλος ος, ον

aux sandales d’or

Étym. χρυσός, σάνδαλον

χρυσεραστής οῦ (ὁ)

celui qui a l’amour de l’or

Étym. χρυσός, ἐράω

χρυσεόδμητος ος, ον

fait litt. bâti) d’or

Étym. χρυσός, δέμω

χρυσεόκυκλος ος, ον

au cercle d’or

Étym. χρυσός, κύκλος

χρυσεόστολμος ος, ον

aux ornements d’or

Étym. χρυσός, στολή

χρυσεόστολος ος, ον

aux ornements d’or

Étym. χρυσός, στολή

χρυσεῖον ου (τὸ)

mine d’or

Étym. χρυσός

χρυσηλάκατος ος, ον

à la quenouille d’or, aux flèches d’or (Artémis)

Étym. χρυσός, ἠλακάτη

χρυσοδαίδαλτος ος, ον

habilement travaillé un or, richement orné d’or

Étym. χρυσός, δαίδαλος

χρυσοδακτύλιος ος, ον

Strong • English

qui porte une bague ou un anneau d’or

Étym. χρυσός, δακτύλιος

χρυσοειδής ής, ές

qui ressemble à de l’or

Étym. χρυσός, εἶδος

χρυσοκάρανος ος, ον

à tête d’or

Étym. χρυσός, κάρηνον

χρυσοκόλλητος ος, ον

soudé avec de l’or, plaqué d’or, enrichi d’or

Étym. χρυσός, κολλάω

χρυσοκόμης ου

adj. m.

1 aux cheveux d’or

2 qui a des ornements d’or dans ses cheveux

Étym. χρυσός, κόμη

χρυσολογέω -ῶ

1 ramasser ou recueillir de l’or

2 ne parler que d’or

Étym. χρυσός, λέγω 2 et 3

χρυσολόγος ος, ον

qui ne parle que d’or

Étym. χρυσός, λέγω 3

χρυσολύρης

dor. χρυσολύρας, ου

adj. m.

à la lyre d’or (Apollon)

Étym. χρυσός, λύρα

χρυσομίτρας

dor. c. χρυσομίτρης

χρυσομίτρης ου

adj. m.

au bandeau d’or ou à la mitre d’or

Étym. χρυσός, μίτρα

χρυσομηλολόνθιον ου (τὸ)

(mon) petit scarabée d’or (t. d’amitié)

Étym. χρυσός, μηλολόνθη

χρυσοπέδιλος ος, ον

aux chaussures d’or (Héra)

Étym. χρυσός, πέδιλον

χρυσοπήληξ ήληκος (ὁ, ἡ)

au casque d’or

Étym. χρυσός, πήληξ

χρυσοπλόκαμος ος, ον

aux boucles ou aux tresses d’or

Étym. χρυσός, πλόκαμος

χρυσοπλύσιον ου (τὸ)

lieu où l’on lave le minerai pour trier les pépites d’or

Étym. χρυσός, πλύνω

χρυσοποιός οῦ (ὁ)

ouvrier qui travaille l’or

Étym. χρυσός, ποιέω

χρυσοπόλη ης (ἡ)

plante à fleurs rouges qui servait à éprouver l’or du Pactole

Étym. χρυσός, πολέω

χρυσορόης ου (ὁ)

qui roule de l’or dans ses flots

Étym. χρυσός, ῥέω

χρυσοστέφανος ος, ον

à la couronne d’or, couronné d’or

Étym. χρυσός, στέφανος

χρυσοτέκτων ονος (ὁ)

ouvrier qui travaille l’or

Étym. χρυσός, τέκτων

χρυσοτευχής ής, ές

revêtu d’une armure d’or

Étym. χρυσός, τεῦχος

χρυσοτρίαινος ος, ον

au trident d’or (ép. de Poséidon)

Étym. χρυσός, τρίαινα

χρυσοτόκος ος, ον

qui pond des œufs d’or

Étym. χρυσός, τίκτω

χρυσουργεῖον ου (τὸ)

mine d’or

Étym. χρυσουργός

χρυσουργός οῦ (ὁ)

qui travaille l’or, orfèvre, joaillier

Étym. χρυσός, ἔργον

χρυσοφάλαρος ος, ον

aux harnais d’or, caparaçonné d’or

Étym. χρυσός, φάλαρα

χρυσοφαής ής, ές

qui a l’éclat de l’or

Étym. χρυσός, φάος

χρυσοφανής ής, ές

brillant comme l’or

Étym. χρυσός, φαίνω

χρυσοφεγγής ής, ές

qui a l’éclat de l’or

Étym. χρυσός, φέγγος

χρυσοφορέω -ῶ

porter des vêtements d’or ou brodés d’or, des joyaux ou parures d’or, etc.

Étym. χρυσοφόρος

χρυσοφόρος ος, ον

qui porte des vêtements ou des parures d’or

Étym. χρυσός, φέρω

χρυσοφύλαξ ύλακος (ὁ, ἡ)

gardien de l’or, gardien d’un trésor

ὁ χρυσοφύλαξ, trésorier

Étym. χρυσός, φύλαξ

χρυσοχάλινος ος, ον

à frein d’or

Étym. χρυσός, χαλινός

χρυσοχίτων ωνος (ὁ, ἡ)

1 à la tunique d’or

2 à l’écorce d’or ou d’un jaune d’or

Étym. χρυσός, χιτών

χρυσοχαίτης ου

adj. m.

à la chevelure d’or

Étym. χρυσός, χαίτη

χρυσοχοέω -ῶ

travailler l’or, être orfèvre, joaillier

Étym. χρυσοχόος

χρυσοχοεῖον ου (τὸ)

atelier de fondeur d’or, d’orfèvre

Étym. χρυσοχόος

χρυσοχοϊκός ή, όν

qui concerne le travail de l’or ; ἡ χρυσοχοϊκή l’art de travailler l’or, l’orfèvrerie

Étym. χρυσοχόος

χρυσοχόος όου (ὁ)

1 celui qui dore les cornes des victimes

2 fondeur d’or

3 orfèvre

Étym. χρυσός, χέω

χρυσοβέλεμνος ος, ον

aux traits d’or, aux flèches d’or

Étym. χρυσός, βέλεμνον

χρυσοβαφής ής, ές

teint en or, càd qui a des vêtements ou des chaussures brodées d’or

Étym. χρυσός, βάπτω

χρυσοῦς ῆ, οῦν

Strong • English

v. χρύσεος

χρυσωνέω -ῶ

acheter de l’or, càd donner de la monnaie d’argent en échange de monnaie d’or

Étym. χρυσός, ὠνέω

χρυσωπός ός, όν

v. χρυσῶπις

χρυσωρυχέω -ῶ

creuser ou explorer une mine d’or

Étym. χρυσωρύχος

χρυσωρυχεῖον ου (τὸ)

mine d’or creusée ou exploitée

Étym. χρυσωρύχος

χρυσωρύχος ος, ον

qui creuse ou exploite une mine d’or

Étym. χρυσός, ὀρύσσω

χρυσωτής οῦ (ὁ)

doreur

Étym. χρυσόω

χρυσόγονος ος, ον

né de l’or : γενεά ESCHL race née de l’or, càd les Perses, comme descendants de Persée né de Zeus changé en pluie d’or

Étym. χρυσός, γίγνομαι

χρυσόδετος ος

ou η, ον

attaché ou fixé avec de l’or

Étym. χρυσός, δέω

χρυσόζυγος ος, ον

au joug d’or

Étym. χρυσός, ζυγόν

χρυσόθρονος ος, ον

au siège ou au trône d’or

Étym. χρυσός, θρόνος

χρυσόκερως ως, ων ;

gén. ω

aux cornes dorées

Étym. χρυσός, κέρας

χρυσόκομος ος, ον

aux plumes d’or

Étym. χρυσός, κόμη

χρυσόλογχος ος, ον

à la lance d’or

Étym. χρυσός, λόγχη

χρυσόμαλλος ος, ον

à la toison d’or

Étym. χρυσός, μαλλός

χρυσόνωτος ος, ον

au dos d’or, càd recouvert ou plaqué d’or

Étym. χρυσός, νῶτος

χρυσόπαστος ος, ον

parsemé, constellé, tacheté ou brodé d’or

Étym. χρυσός, πάσσω

χρυσόπρασος ου (ὁ)

Strong • English

chrysoprase, sorte de pierre précieuse d’un vert de poireau à reflets dorés

Étym. χρυσός, πράσον

χρυσόπρυμνος ος, ον

à poupe d’or

Étym. χρυσός πρύμνα

χρυσόπτερος ος, ον

aux ailes d’or (Iris)

Étym. χρυσός, πτερόν

χρυσόροφος ος, ον

au toit d’or

Étym. χρυσός, ὄροφος

χρυσόρραπις άπιδος (ὁ, ἡ)

à la baguette d’or, à la verge d’or

Étym. χρυσός, ῥαπίς

χρυσόρρυτος ος, ον

qui roule de l’or dans ses flots

Étym. χρυσός, ῥέω

χρυσόρυτος ος, ον

qui roule de l’or dans ses flots

Étym. χρυσός, ῥέω