ἀπείρηκα

ἀπείρημαι

ἀπείρητος

épq. et ion. c. ἀπείρατος

ἀπείριτος ος, ον

infini, immense

Étym. ἄπειρος 2

ἀπείρων 1 ων, ον ;

gén. ονος

sans expérience, ignorant

Étym. ἀ, πεῖρα

ἀπείρων 2 ων, ον ;

gén. ονος

1 sans fin, infini, immense, innombrable

2 inextricable

Étym. ἀ, πέρας

ἀπείρως

adv.

sans expérience, sans connaissance de, gén.

Étym. ἄπειρος 1

ἀπείς εῖσα, έν

part. ao.2 ion. de ἀφίημι

ἀπεγενόμην

v. ἀπογίγνομαι

ἀπεδέδεκτο

3 sg. pqp. de ἀποδέχομαι

3 sg. pqp. ion. de ἀποδείκνυμαι

ἀπεδέχθην

ao. Pass. de ἀποδέχομαι

ao. Pass. ion. de ἀποδείκνυμι

ἀπεδήδοκα

v. ἀπεσθίω

ἀπεδεξάμην

ao. Moy. de ἀποδέχομαι

ao. Moy. ion. de ἀποδείκνυμι

ἀπεδιῄτησα

v. ἀποδιαιτάω

ἀπεθίζω

part. pf. ἀπειθικώς

déshabituer : τινα μὴ ποιεῖν ESCHN ou sans μή PLUT déshabituer qqn de faire qch

Étym. ἀπό, ἐθίζω

ἀπειθέω -ῶ

Strong • English

impf. ἠπείθουν

désobéir : τινι à qqn

Étym. ἀπειθής

ἀπειθής ής, ές

Strong • English

désobéissant, indocile ; difficile à manier, résistant

Étym. ἀ, πείθομαι

ἀπειθικώς κυῖα, κός

v. ἀπεθίζω

ἀπειθῶς

adv.

avec désobéissance

Étym. ἀπειθής

ἀπεικάζω

impf. ἀπείκαζον, f. ἀπεικάσομαι, ao. ἀπείκασα, pf. inus.

Pass. ao. ἀπεικάσθην, pf. ἀπείκασμαι

I. représenter d’après un modèle, copier ; Pass. être l’image de, ressembler à, dat.

II. fig. 1 se représenter par l’imagination, conjecturer

2 assimiler, comparer : τινά τινι une personne à une autre ; τινί τι une chose à une autre

Étym. ἀπό, εἰκάζω

ἀπεικαστέος α, ον

adj. verb. de ἀπεικάζω

ἀπεικονίζω

représenter une chose d’après une autre

Étym. ἀπό, εἰκονίζω

ἀπεικότως

adv.

1 sans vraisemblance

2 sans raison, à tort

Étym. ἀπεικώς

ἀπεικώς υῖα, ός

v. ἀπέοικα

ἀπειλέω -ῶ

Strong • English

impf. ἠπείλουν, f. ἀπειλήσω, ao. ἠπείλησα, pf. ἠπείληκα

litt. repousser de l’assemblée, d’où

1 repousser, acculer : ἐς στεινόν HDT dans un étroit espace ; fig. ἐς ἀπορίην HDT, ἐς ἀναγκαίην HDT acculer aux extrémités, à la nécessité

2 repousser avec menace, menacer : ἀπ. μῦθον IL lancer une parole de menace ; ἀπ. δεινά ESCHL faire des menaces terribles ; τινι ἀπ. menacer qqn ; τινί τι ἀπ. ou τι κατά τινος menacer qqn de qch ; ἠπείλησεν αὐτῷ εἰ μὴ ἀπαγγέλλοι XÉN il le menaça, s’il n’annonçait pas (il lui enjoignit avec menace d’annoncer)

3 parler avec jactance, se vanter

4 promettre, avec l’inf. fut.

Étym. ἀπό, εἴλη

ἀπειλέω 2 -ῶ

dérouler (une corde, un tissu)

Étym. ἀπό, εἰλέω

ἀπειλή ῆς (ἡ)

Strong • English

1 menace

2 jactance, vanterie

Étym. ἀπειλέω

ἀπειλήτην

3 duel impf. épq. de ἀπειλέω

ἀπειλητήρ ῆρος

adj. m.

1 qui menace

2 fanfaron, vantard

Étym. ἀπειλέω

ἀπειλητήριος α, ον

menaçant

Étym. ἀπειλητήρ

ἀπειλητικός ή, όν

menaçant en parl. de choses

Étym. ἀπειλέω

ἀπειπέμεν

inf. prés. épq. de ἀπεῖπον

ἀπειράκις

adv.

un nombre infini de fois

Étym. ἄπειρος, -ακις

ἀπειρέσιος α, ον

infini

Étym. cf. ἄπειρος 2

ἀπειρία 1 ας (ἡ)

inexpérience, ignorance

Étym. ἄπειρος 1

ἀπειρία 2 ας (ἡ)

infinité, nombre infini

Étym. ἄπειρος 2

ἀπειργάθω

c. ἀπείργω

ἀπειργάσθην

ao. de ἀπεργάζομαι

ἀπειργασάμην

ao. de ἀπεργάζομαι

ἀπειροκάλως

adv.

grossièrement

Étym. ἀπειρόκαλος

ἀπειροκαλίαι ῶν (αἱ)

grossièretés, vulgarités

Étym. ἀπειρόκαλος

ἀπειροσύνα ας (ἡ)

dor. p. *ἀπειροσύνη

c. ἀπειρία 1

ἀπειρόδακρυς υς, υ ;

gén. υος

aux larmes sans fin

Étym. ἄπειρος 2, δάκρυ

ἀπειρόδροσος ος, ον

qui ne connaît pas la rosée

Étym. ἄπειρος 1, δρόσος

ἀπειρόκακος ος, ον

1 sans expérience du malheur

2 sans expérience du mal ; τὸ ἀπειρόκακον simplicité, naïveté

Étym. ἄπειρος 1, κακός

ἀπειρόκαλος ος, ον

qui n’a pas le sentiment de ce qui est beau ou bien, grossier

Étym. ἄπειρος 1, καλός

ἀπειρόπλους ους, ουν

sans expérience, ignorant de la navigation

Étym. ἄπειρος 1, πλοῦς

ἀπειρότοκος ος, ον

qui ne connaît pas l’enfantement, vierge

Étym. ἄπειρος 1, τίκτω

ἀπεκάρην

v. ἀποκείρω

ἀπεκαόμην

v. ἀποκαίω

ἀπεκαύθην

v. ἀποκαίω

ἀπεκδέχομαι

Strong • English

1 attendre anxieusement ; attendre en gén.

2 recueillir ; comprendre d’après (ce qui a été dit)

Étym. ἀπό, ἐκδέχομαι

ἀπεκδύνω

quitter un vêtement

Étym. ἀπό, ἐκδύνω

ἀπεκλανθάνομαι

ao.2 poét. impér. 2 pl. ἀπεκλελάθεσθε

laisser de côté, gén.

Étym. ἀπό, ἐκλανθάνω

ἀπεκτόνηκα

pf. de ἀποκτείνω

ἀπελάμφθην

ao. Pass. ion. de ἀπολαμβάνω

ἀπελάω 1 -ῶ

f. att. de ἀπελαύνω

ἀπελάω 2 -ῶ

impér. prés. ἀπέλα ; sel. d’autres, ao. 3 pl. dor. ἀπήλααν

c. ἀπελαύνω

ἀπελέγχω

f. ἀπελέγξω, ao. ἀπήλεγξα, pf. inus.

réfuter, convaincre d’erreur

Étym. ἀπό, ἐλέγχω

ἀπελέσθαι

ion. p. ἀφελέσθαι, inf. ao.2 Moy. de ἀφαιρέω

ἀπελήφθην

v. ἀπολαμβάνω

ἀπελαύνω

Strong • English

f. ἀπελάσω, att. ἀπελῶ, ao. ἀπήλασα, pf. ἀπελήλακα

Pass. ao. ἀπηλάθην, pf. ἀπελήλαμαι

I. tr. 1 pousser hors de, chasser, exclure : φόβον τινί XÉN éloigner une crainte de qqn ; Pass. être écarté ou éloigné ; φροντίδος HDT être loin de penser que

2 ἀπελαύνειν στρατιήν HDT porter une armée en avant

II. intr. partir

Étym. ἀπό, ἐλαύνω

ἀπελεγμός οῦ (ὁ)

Strong • English

réfutation

Étym. ἀπελέγχω

ἀπελευθέρα ας (ἡ)

affranchie

Étym. ἀπελεύθερος

ἀπελευθέρωσις εως (ἡ)

affranchissement