Ressources Catholiques Bible

précédent
τετλαίη
3 sg. opt. pf. de τλάω
τετληώς
gén. ότος, fém. τετληυῖα
part. pf. de τλάω
τετράγναθος ος, ον
à quatre mâchoires ; τὸ τετράγναθον insecte, sorte d’araignée venimeuse
Étym. τέσσαρες, γνάθος
τετράγυος ος, ον
de quatre arpents ; τὸ τετράγυον OD quatre arpents, mesure d’une journée de labour
Étym. τέσσαρες, γύον
τετράγωνος ος, ον
Strong • English
I. quadrangulaire, carré ; τετράγωνος τάξις THC, τὸ τετράγωνον XÉN troupe formée en carré (cf. lat. agmen quadratum) ; particul.
   1 (t. d’arithm.) τετράγωνος ἀριθμός nombre carré
   2 (t. de géom.) τὸ τετράγωνον PLAT le carré
II. bien assis, solide, ferme, fort
Étym. τέσσαρες, γωνία
τετράδιον οῦ (τὸ)
Strong • English
nombre de quatre, réunion de quatre personnes ou de quatre choses ; (spécial.) escouade
Étym. τετράς
τετράδραχμος ος, ον
de quatre drachmes ; τὸ τετράδραχμον tétradrachme, monnaie d’argent de quatre drachmes ou un statère d’argent
Étym. τέσσαρες, δραχμή
τετράζυγος ος, ον
1 attelé de quatre chevaux
2 quadruple
Étym. τέσσαρες, ζυγόν
τετράκερως ως, ων ;
gén. ωτος
à quatre cornes
Étym. τέσσαρες, κέρας
τετράκις
adv.
quatre fois
Étym. τέσσαρες, -ακις
τετράκλινος ος, ον
à quatre lits ou à quatre sièges
Étym. τέσσαρες, κλίνη
τετράκναμος
dor. c. τετράκνημος
τετράκνημος ος, ον
à quatre rayons
Étym. τέσσαρες, κνήμη
τετράκυκλος ος, ον
à quatre cercles ou roues
Étym. τέσσαρες, κύκλος
τετράμετρος ος, ον
de quatre mesures ; t. de métr. tétramètre
τὸ τετράμετρον
   1 vers tétramètre
   2 mesure d’un quart de médimne (envir. 10 litres)
Étym. τέσσαρες, μέτρον
τετράμηνος ος, ον
Strong • English
de quatre mois, qui dure quatre mois
Étym. τέσσαρες, μήν 2
τετράμοιρος ος, ον
qui forme la quatrième partie, le quart
Étym. τέσσαρες, μοῖρα
τετράορος ος, ον
1 qui forme un quadruple attelage
2 à quatre pieds
Étym. τέσσαρες, ἀείρω
τετράπεδος ος, ον
long, large, etc., de quatre pieds
Étym. τέσσαρες, πέζα
τετράπηχυς υς, υ, gén. εως
long, large, etc., de quatre coudées
Étym. τέσσαρες, πῆχυς
τετράπλεθρος ος, ον
de quatre arpents
Étym. τέσσαρες, πλέθρον
τετράπλευρος ος, ον
qui a quatre côtés ; τὸ τετράπλευρον figure à quatre côtés
Étym. τέσσαρες, πλευρά
τετράπολις εως (ἡ)
réunion de quatre cités ou États, tétrapole
Étym. τέσσαρες, πόλις
τετράπολος ος, ον
façonné ou labouré quatre fois
Étym. τέσσαρες, πολέω
τετράπορος ος, ον
à quatre ouvertures ou passages
Étym. τέσσαρες, πόρος
τετράπους ους, ουν ;
Strong • English
gén.-ποδος
à quatre pieds, quadrupède
Étym. τέσσαρες, πούς
τετράπτιλος ος, ον
à quatre ailes
Étym. τέσσαρες, πτίλον
τετράρρυμος ος, ον
à quatre timons ; à huit chevaux
Étym. τέσσαρες, ῥυμός
τετράρχης ου (ὁ)
Strong • English
tétrarque, chef d’une région sur quatre dans une province, ou chef avec trois autres
Étym. τέσσαρες, ἄρχω
τετράς άδος (ἡ)
le quatrième jour du mois
Étym. τέτταρες
τετράσχοινος ος, ον
long de quatre schènes
Étym. τέσσαρες, σχοῖνος
τετράτρυφος ος, ον
qu’on peut rompre en quatre
Étym. τέσσαρες, θρύπτω
τετράφαλος ος, ον
à quatre cimiers (devant, derrière, sur les deux côtés)
Étym. τέτταρες, φάλος
τετράφαται
3 pl. ion. pf. Pass. de τρέφω
τετράφατο
3 pl. ion. pqp. Pass. de τρέφω
τετράφυλος ος, ον
en quatre tribus
Étym. τέτταρες, φυλή
τετράχορδος ος, ον
à quatre cordes ; τὸ τετράχορδον accord de deux tons et demi
Étym. τέτταρες, χορδή
τετράχους ους, ουν
qui contient quatre conges ; ὁ τετράχους mesure de quatre conges
Étym. τέσσαρες, χοῦς
τετράχυτρος ος, ον
d’une contenance de quatre marmites
Étym. τέσσαρες, χύτρα
τετρήμερος ος, ον
qui dure quatre jours ; adv. •τετρήμερον pour quatre jours
Étym. τέσσαρες, ἡμέρα
τετρήρης ης, ες
à quatre rangs de rames
Étym. τέτταρες, ἄρω
τετρήχειν
pqp. poét. au sens d’un impf. de θράσσω
pqp. poét. au sens d’un impf. de ταράσσω
τετραέλικτος ος, ον
roulé quatre fois sur soi-même
Étym. τέσσαρες, ἑλίσσω
τετραένης ης, ες
de quatre ans
Étym. τέσσαρες, ἕνος
τετραέτης
c. τετραετής
τετραίνω
seul. ao. ἐτέτρηνα, postér. ἐτέτρανα
Pass. ao. ἐτετράνθην, pf. τέτρημαι
percer
Étym. cf. τιτράω
τετραγλώχις ινος (ὁ, ἡ)
à quatre pointes ; quadrangulaire
Étym. τέσσαρες, γλωχίς
τετραγωνέω -ῶ
former un carré avec, être en conjonction quadrangulaire avec (t. d’astrol.)
Étym. τετράγωνος
τετραγωνίζω
1 rendre carré ou quadrangulaire
2 être carré ou quadrangulaire
Étym. τετράγωνος
τετραγωνισμός οῦ (ὁ)
quadrature
Étym. τετραγωνίζω
τετραγωνοπρόσωπος ος, ον
qui a la face carrée
Étym. τετράγωνος, πρόσωπον
τετραδαρχία ας (ἡ)
c. τετραρχία
Étym. τετράς, ἀρχή
τετραετής ής, ές
1 âgé de quatre ans
2 d’une durée de quatre ans
Étym. τέσσαρες, ἔτος
τετραετία ας (ἡ)
durée de quatre ans
Étym. τετραετής
τετραθέλυμνος ος, ον
à quatre fondements en parl. d’un bouclier, càd revêtu de quatre peaux
Étym. τέσσαρες, θέλυμνον
τετρακαιδεκαέτης ου
adj. m.
de quatorze ans
Étym. τέσσαρες, καί, δέκα, ἔτος
τετρακαιδεκαέτις ιδος
adj. f.
de quatorze ans
Étym. τέσσαρες, καί, δέκα, ἔτος
τετρακισμύριοι αι, α
quarante mille
Étym. τετράκις, μύριοι
τετρακισχίλιοι αι, α
Strong • English
quatre mille
Étym. τετράκις, χίλιοι
τετρακτύς ύος (ἡ)
la tétraktys ou nombre quaternaire, càd le nombre 10 formé par l’addition des quatre premiers nombres, fondement de toutes choses dans la doctrine pythagoricienne
Étym. τετράς
τετρακωμία ας (ἡ)
réunion de quatre bourgs
Étym. τέσσαρες, κώμη
τετρακόρυμβος ος, ον
à quatre grappes
Étym. τέσσαρες, κόρυμβος
τετρακόσιοι αι, α
Strong • English
quatre cents ; au sg. ἀσπὶς τετρακοσία XÉN quatre cents boucliers, càd quatre cents hoplites ; particul. οἱ τετρακόσιοι les Quatre-cents :
   1 oligarchie établie à Athènes en 411 av. J.-C.
   2 ancien conseil, à Athènes
Étym. τέσσαρες, -κόσιοι
τετραλογία ας (ἡ)
tétralogie (regroupement de quatre œuvres litt.)
Étym. τέσσαρες, λόγος
τετραμοιρία ας (ἡ)
part quadruple
Étym. τετράμοιρος
τετραορία ας (ἡ)
attelage de quatre chevaux
Étym. τετράορος
τετραπάλαιστος ος, ον
long, large, etc., de quatre palmes
Étym. τέσσαρες, παλαιστή
τετραπλάσιος α, ον
quadruple
Étym. τέσσαρες, -πλάσιος
τετραπλοῦς ῆ, οῦν
Strong • English
c. τετραπλόος
τετραπλόος όη, όον
quadruple ; τὸ τετραπλοῦν c. τετραμοιρία
Étym. τέσσαρες, -πλοος
τετραπλῇ
adv.
de quatre façons, au quadruple
Étym. τετραπλόος
τετραποδηδόν
adv.
à quatre pattes
Étym. τετράπους, -δον
τετραποδιστί
adv.
en allant à quatre pattes
Étym. τετράπους
τετραπρόσωπος ος, ον
à quatre visages
Étym. τέσσαρες, πρόσωπον
τετραπτερυλλίς ίδος (ἡ)
mot béotien, litt. « à quatre ailes », sorte d’insecte ou d’oiseau recherché des gourmets
Étym. τέσσαρες, πτερόν
τετραρχέω -ῶ
Strong • English
être tétrarque
Étym. τετράρχης
τετραρχία ας (ἡ)
tétrarchie, l’un des quatre gouvernements d’une province ou charge et autorité d’un gouverneur de tétrarchie
Étym. τετράρχης
τετραρχικός ή, όν
qui concerne un tétrarque ou une tétrarchie
Étym. τετράρχης
τετρασκελής ής, ές
à quatre jambes ; à quatre pieds
Étym. τέτταρες, σκέλος
τετραστάδιος ος, ον
de quatre stades ; τὸ τετραστάδιον longueur de quatre stades
Étym. τέσσαρες, στάδιον
τετραφάληρος ος, ον
c. τετράφαλος
τετραχθά
adv.
en quatre
Étym. τέτταρες
τετραχῇ
adv.
de quatre façons
Étym. τέτταρες, -χος
τετραόργυιος ος, ον
de quatre brasses
Étym. τέσσαρες, ὄργυια
suivant